800x600

مفهوم هوش فرهنگی برای نخستین بار توسط ارلی و انگ[1] (2003)، از محققین مدرسه کسب و کار لندن مطرح شد. این دو، هوش فرهنگی را این گونه تعریف کردند: توانایی یک فرد در راستای سازگاری موفقیت ­آمیز با محیط­های فرهنگی جدید که معمولاً با بافت فرهنگی خود فرد ناآشناست.

هوش فرهنگی توانایی یک فرد جهت عملکرد اثربخش در شرایطی است که دارای تنوع فرهنگی می­باشد. (Lugo, 2007, p. 21) هوش فرهنگی یک قابلیت فردی[2] است و با مفهوم سازی هوش در دوره معاصر که هوش را بیش از یک توانایی شناختی قلمداد می­کند سازگار است (Sternberg, 1997, Van Dyne & Ang, 2005, p.1).

پیترسون[3] (2004) هوش فرهنگی را استعداد بکارگیری مهارت­ها و توانایی­ها در محیط­های مختلف تعریف کرده است (به نقل از مشبکی و راموز، 1385: 111).

[1] Earley & Ang

[2] individual capability

[3] Peterson