800x600

تاکنون تعاريف مختلفي از مديريت دانش ارايه شده است. به عنوان مثال مي‌توان به تعريف زير اشاره نمود:

"مديريت دانش كشف و مديريت سطوح مختلف دانش از اشخاص، تيم‌ها و سازمان‌ها در جهت افزايش كارايي سازمان است."

براي درك مديريت دانش، لازم است دانش و تفاوت آن از اطلاعات را شناخت. اطلاعات و دانش نقاطي در امتداد افزايش ارزش و نقش بشر هستند. داونپورت و پروساك به اين مسئله اشاره نمودند كه بعضي از محققين علاوه بر سه طبقه‌بندي داده، اطلاعات و دانش، به مسائل ديگري مانند حكمت[1]، بصيرت[2]، تصميم‌گيري و عمل را نيز توجه نموده‌اند. هر چند آن‌ها ترجيح دادند كه به طبقه‌بندي سه‌تايي (دانش، اطلاعات و داده) بسنده كنند، ولي بر اين مسئله تأكيد داشتند كه تفاوت بين آن‌ها بسيار مهم است. ناتواني در تشخيص تفاوت بين اين سه مي‌تواند باعث ناكارآمدي، بيهودگي و ضررهاي اقتصادي بسيار زيادي براي سازمان است.

به ­طور کلي مديريت دانش در اختيار گرفتن دانش کارکنان سازمان و حتي دانش خارج از سازمان و انتشار به هنگام آن براي انجام وظايف موجود در سازمان مي‌باشد، که رشد و توسعه بيشتر سازمان را در پي خواهد داشت. هدف مديريت دانش شناسايي، جمع‌آوري، دسته‌بندي و سازماندهي، ذخيره، اشتراک، اشاعه و در دسترس قرار دادن دانش در سطح سازمان مي‌باشد. در سازمان‌هايي که به شکل سنتي اداره مي‌شوند دانش از بالا به پايين در طول خطوط سازماني در جريان است. در اين صورت دانش به ندرت در زمان درست و در جايي که بيشترين نياز به آن وجود دارد، قابل دسترس است.

اما در سازمان هاي دانش محور که به اجرا و پياده‌سازي مديريت دانش پرداخته‌اند، دانش در کل سازمان جاريست و هرکس به فراخور نياز خود در زمان مناسب مي‌تواند از آن در جهت انجام وظايف خود استفاده کند(Hasanzadeh, 2007).


[1] Wisdom

[2] Insight